Conscience gecanoniseerd

Philip Guillaume Vermoortel

Samenvatting


De auteur vertrekt van de constatering dat Hendrik Conscience tijdens zijn leven zowel in binnen- als buitenland tot de meest populaire schrijvers behoorde en dat die populariteit heeft standgehouden tot aan het einde van de eerste wereldoorlog. Sommige van zijn werken hielden nog even stand als kinderliteratuur, maar tussen de twee wereldoorlogen is het met Consciences populariteit in versneld tempo bergaf gegaan en tegenwoordig is er nagenoeg niemand meer die hem nog leest. Vervolgens wordt in deze bijdrage gezocht naar de oorzaken hiervan. Leidraad hierbij vormt het essay Wie was Hendrik Conscience? dat Albert Westerlinck over in 1983 publiceerde met de bedoeling de belangstelling voor Conscience nieuw leven in te blazen. Een aantal vaak genoemde problemen met het werk van Conscience zoals de verouderde taal, het zeer romantische discours, de kwaliteit van zijn werk en de oppervlakkige psychologie worden kritisch onder de loep gelegd en in de meeste gevallen ook weerlegd. De conclusie is dat Westerlinck nog veel te voorzichtig is geweest en dat de meeste Vlamingen gewoon niet geïnteresseerd zijn in hun cultureel erfgoed en dus ook niet in Conscience.


Volledige tekst:

PDF


Verslagen & Mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde
ISSN 2033-6446 (online)
ISSN 0770-786X (druk)